عاشقانه+filtershkan
داریوش کمانی
https://sangsayeh.com
https://220.137.112.203/
https://dooshabad.com
http://leakr.us/
http://www.unblock-schoolsites.info/
http://www.beboinschool.info/
https://125.225.38.202/
http://www.0ev.info/
http://hidepk.info/
https://61.224.30.206/
http://www.5ev.info/
http://analyz.us/
http://www.6end.info/
http://www.70q.info/
http://www.proxythief.info/
http://euth.info/
http://filevox.com/
https://sangrize.com
https://deyhoock.com
https://sangposht.com
https://www.uoip.net/
https://220.137.113.6/
ttp://www.berserkwow.info/
http://www.type44.com/
http://berserkepisode.info/
http://www.2unblock-bess.info/
http://www.unblock-firewalls.info/
http://www.hidebehindme.info/
http://www.unblock-schoolwebsites.info/
http://www.lovelysurf.com/
https://berghmed.com
https://sangab.com
http://www.proxypoint.info/
http://forexproxy.info/
http://www.starthere2.com/
http://www.proxy105.info/
http://www.starter10.com/
http://fastcreditproxy.info/
http://forexhide.info/
یکی را دوست دارم ولی افسوس نمیداند
نگاهش میکنم شاید از نگاهم بفهمد که دوستش دارم
عشق یعنی انتظارو انتظار
عشق یعنی هر چه بینی عکس یار
عشق یعنی دیده بر در دوختن
عشق یعنی در فراقش سوختن
باز باران
باز باران بی ترانه
گریه هایم عاشقانه
میخورد بر سقف قلبم
یاد ایام تو داشتن
میزند سیلی به صورت
باورت شاید نباشد
مرده است قلبم زدستت
فکر آنکه با تو بودم
با تو بودم شاد بودم
توی دشت آن نگاهت
گم شدن در خاطراتت
بود زیبا بود زیبا.......
عشق یعنی یک بیابان درد سر
عشق یعنی با تو آغاز سفر
عشق یعنی قلبی آماج خطر
عشق یعنی تو بران از خود مرا
عشق یعنی باز می خوانم تو را
عشق یعنی کلبه های آرزو
عشق یعنی با تو گشتن هم کلام
عشق یعنی انتظار یک سلام
عشق یعنی دستهایی رو به دوست
عشق یعنی دل سپردن تا ابد
عشق یعنی تو بسوزانی مرا
عشق یعنی سایه بانم من تو را
عشق یعنی بشکنی قلب مرا
عشق یعنی می پرستم من تو را
عشق یعنی آن نخستین حرفها
حرفهاي ما هنوز ناتمام .......
تا نگاه مي كني :
وقت رفتن است
باز هم همان حكايت هميشگي !
پيش از آنكه باخبر شوي
لحظه عزيمت تو ناگزير مي شود
آي .........
اي دريغ و حسرت هميشگي !
ناگهان
چقدر زود
دير مي شود !
میخوام بگم از روزایی که پره درده دنیایی که بیرونش قشنگو توش زرده
دلا شادی ندارن حتی یه ذره ای خوشبختا به زندگی نشین غره
اخه تو دنیای ما هرکی یه چیزی کم داره یکی فقیره اون یکی نه ولی دلش سرده
مینالم و میناله هر ادمی که فکر کرده که میشه دنیارو ساخت از اول... اره فقت فکر کرده
میره چشم غره هرکی یه ذره سود فکر نکردنو با خودش حساب کرده
ادما کشیدن دوره خودشون یه نرده با یه علامت که نشون مرگه
اخ مردن ادما ذره ذره چرخ دنده ی فناوری همرو له کرده
یادمه یه روز بهم گفتی بچه که بودی٬ شب لباسای
مدرستو میپوشیدی بعد میخوابیدی٬ تا صبح یه ذره بیشتر بخوابی..!!!
میدونی دوست داشتن ِتو هم مثل یه خواب شیرین بود٬
ولی تو زود بیدارم کردی! کاش من هم قبل از خواب.....
خسته ام...
خسته از تکرارهای بیهوده...
خسته از نفسهای عمیق و سرد و مرده!
و چه حجمی دارد: حجم تنهایی من،
حجم تنهایی من، قدر رویاهای نابود من انبوه است
حجم تنهایی من زیاد است، زیاد...!
و چه طعمی دارد: طعم تاریکی من،
طعم تاریکی من، طعم خون ساکن رگهای من است...!
من به تنهایی و تاریکی محکوم
ناتوان و مصدوم
باید این راه را تا آخر خطش بروم!
نیست امیدی هر چند
باید اما بروم
بروم، گر چه ﻣﻰدانم نیست سرابی پیدا
نیست حتی کابوس شهری زیبا
گر چه ﻣﻰدانم دیر یا زود غزل خواهم خواند...
و من اکنون در راه
و هم آغوشی سرما
باید اما بروم...!
اگر دنیای ما سنگ است
بدان سنگینیه سنگ هم قشنگ است
اگر دنیای ما دنیای درد است
بدان عاشق شدن از بهر رنج است
اگر عاشق شدن پس یک گناه است
دل عاشق شکستن صد گناه است
شکستم بی صدا یک بار دیگر
خطا کردم من یک بار دیگر
دو چشم تو مرا از راه به در کرد
شکستم توبه را یک بار دیگر
هنگام گذر از
باغ گل سرخ، گل سرخي را به شدت غمگين ديدم،
علت را پرسيدم؟
گفت: دلم گرفته
گفتم: از چه کسي؟
گفت: از يک دوست
گفتم: کدام دوست؟
گفت: گل نيلوفر را مي گويم
کمي با دقت نگريستم و ساقه رونده نيلوفر را به دور ساقه آن ديدم.
گفتم: چون نيلوفر به دور ساقه ات پيچيده و بالا رفته ناراحتي؟
گفت: نه، من خودم دستش را گرفتم تا بالا بيايد. اما همينکه قدش از من بلندتر شد، نرده هاي آهني باغ را به من ترجيح داد و به دور آنها پيچيد
خيلي عصباني شدم، چقدر از نيلوفر بدم آمده بود، ناخودآگاه کمر خم کردم تا نيلوفر قدرناشناس را از ريشه در بياورم،
اما ناگهان گل سرخ خاري به شدت در دستانم فرو کرد و گفت: شرط مهمان نوازي نبود، اما به هر حال نيلوفر دوست من است ! ! ...
من زاده دامان غمم هیچ کسم نیست
جز اشک در این غمکده فریاد رسم نیست
ای درد بیازار مرا هرچه توانی
خوش باش که می میرم و کس داد رسم نیست